Postrach arachnofoba

Ptaszniki dużej wielkości „kudłate” pająki często przyczyniają się do uprzykrzenia życia arachnofobom czyli osobą mającym wrodzony strach przed wszelakimi owadami mającymi po 4 pary nóg. Duża część ptaszników wbrew pozorom jest płochliwa poza swoim siedliskiem, atakuje w ostateczności, lub wyczesuje włoski parzące które mogą podrażnić skórę. Ptaszniki dzielą się na:
nadrzewne, naziemne i podziemne, oczywiście podział jest dość symboliczny bo zdarza się że osobnik nadrzewny postanowi sobie zbudować gniazdo w ziemi, ale przeważnie podział jest zachowywany. Osobniki prowadzą nocny tryb życia polując i tworząc kolejne struktury sieci swojego gniazda. Jadłospis tych bezkręgowców jest bardzo obszerny w skrócie zaczyna się na tym co jest dostatecznie duże żeby mogły zjeść a kończy na tym co są w stanie upolować. Ptaszniki zamieszkują ciepłe kraje mające łagodne zimy. Upolowana zdobycz jest paraliżowana i rozpuszczana poprzez jad przez ptaszniki posiadający a następnie rozpuszczone tkanki są „zasysane”. Ptaszniki rosną poprzez zrzucanie z siebie skóry, powszechnie nazywane linieniem a sama zrzucona skóra wylinką. Dymorfizm płciowy często nie jest widoczny u młodych osobników a u dorosłych cechuje się tym że samice są bardziej masywne, mają dłuższe ciało i krótsze odnóża a samce: długie odnóża i krótsze ciało i przeważnie różnią się ubarwieniem, u samców nie wszystkich gatunków występują też tak zwane bulbusy czyli haczyki na nogach w których samce przechowują spermę która jest potrzebna do zapłodnienia samicy.