Bohater wiecznych nadziei

Wiele napisano książek, artykułów oraz innych broszur na temat pochodzącego z Tarnowa generała Józefa Bema. Mimo to jest to postać, która nie jest szczególnie zakorzeniona w kulturze i pamięci polaków. Mało kto wie, że to na cześć generała Jan Styka namalował „Panoramę Siedmiogrodzką” drugą po „Panoramie Racławickiej”. Równie mało wiedzą o bohaterskich dokonaniach Bema sami tarnowianie, mimo tego, że to właśnie w jego rodzinnym mieście jest mauzoleum mieszczące prochy generała sprowadzone z Aleppo (obecnie Syria) w 1929 roku. Tarnów miał tą niebywałą okazję za sprawą pochówku w Polsce stać się centrum uwagi nie tylko samych polaków, ale i Węgrów, turków i francuzów. Pogrzeb Bema był drugą co do wielkości manifestacją patriotyczną owych czasów. Co prawda nigdy nie doczekał się pełnego zwycięstwa (musiał uciekać do Imperium Osmańskiego by dalej walczyć z moskalami), ani niepodległej polski to za sprawą swego męstwa i odwagi stał się spoiwem potwierdzającym przysłowie „Polak – Węgier dwa bratanki…”.

1 procent dla OPP

Organizacje Pożytku Publicznego (OPP) to stowarzyszenia i fundacje, których działalność, ma duże znaczenie dla społeczeństwa. Takie organizacje zajmują się pozyskiwaniem i wydatkowaniem środków publicznych, w tym właśnie 1% podatku.
Jedne organizacje zbierają środki na konkretne osoby, np. rehabilitację, operacje, leczenie a drugie na pewną zbiorowość np. organizację zajęć dla dzieci, wyposażenie ośrodków które mają służyć społeczeństwu etc.
Zawsze jednak pozostaje ostateczne pytanie… komu przekazać, mój skromny 1%? Czy na jednostkę, czy też nazbiorowość? Czy na cel który zostanie spożytkowany w mojej okolicy, czy posłuży gdzieś w Polsce?
No cóż tutaj nikt nas nie wyręczy. Sami musimy ocenić kogo chcemy wesprzeć. Najważniejsze by wparcie służyło nam wszystkim, czyli społeczeństwu. Najlepiej jednak wspiera się „swoich”, czyli mieszkańców swojego osiedla, dzielnicy czy miasta. Efekt widać gołym okiem.
Należy jednak pamiętać, że warto przekazywać innym chociaż ten 1% podatku, niż dać fiskusowi.

Piękne i stare miasto Kraków

Jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Polski oraz rosnącym w siłę w regionie jest niewątpliwie miasto Kraków. Miasto, które było stolicą kraju a obecnie jest stolica kulturalną, artystyczną Polski oraz jest stolicą województwa małopolskiego.

Liczący ponad 750 tys. mieszkańców zameldowanych, Kraków w szczytach „mieści” ponad 1 mln ludzi, którzy nie tylko mieszkają i pracują, ale dojeżdżają do pracy z okolicznych miejscowości oraz studentów nie tylko z całej Małopolski ale i z całej polski (jak nie Europy).

Rok rocznie do Krakowa ściągają całe masy turystów (jest ich rocznie w przybliżeniu ok. 10 mln) chcących zobaczyć zabytki miasta i wspaniałe artefakty polskości. Najważniejszy to niewątpliwie Wawel – siedziba królów polski, stare miasto z kościołem Mariackim i Sukiennicami. W dalszej kolejności to muzea, w tym jedno z niewielu multimedialnych w kraju, Muzeum Krakowa. Jest ono usytuowane pod płyta rynku.

Jednak Kraków, to jak na polskie warunki, nowoczesne miasto z wieloma firmami zagranicznymi, które liczą na się na globalnym rynku handlu i usług. Nie można w tym miejscu zapomnieć o Nowej Hucie, która jest sercem tej części Krakowa, która jest przemysłowa, sama będąc zabytkiem czasów PRL.

Nowoczesne i wciąż rozwijające się lotnisko w Balicach k/Krakowa to okno Świata na Kraków i Krakowa na Świat.

Pendolino dojedzie jednak do Tarnowa

Już niebawem szybkie pociągi zakupione we Włoszech składu PKP Intercity – Pendolino – dojadą do Tarnowa. Nie było to możliwe ze względu na zmiany jakie są prowadzone na tarnowskich torowiskach. Właściwie to w Tarnowie mamy małą rewolucję kolejową. By jakiekolwiek szybkie pociągi mogły kursować na trasie Rzeszów – Tarnów – Kraków musiała ulec zmianie infrastruktura kolejowa. Usunięcie wszystkich możliwych kolizji np. z samochodami lub pieszymi, oraz kompletna wymiana torowisk i podkładów (nasypów), w tym wszelkich wiaduktów kolejowych. W Tarnowie dodatkowo są prostowane wszystkie łuki.
Mamy obecnie do czynienia z realizacja hasła „by było lepiej, najpierw musi być gorzej”. Wszystkie prace prowadzone na torowiskach spowalniają pociągi niemalże do minimum. Spowalniają przejazd samochodów osobowych i ciężarowych przez miasto, gdyż modernizowane lub budowane od podstaw są wiadukty kolejowe. Zdecydowanie nie trudno się zgodzić, że jak ten koszmar minie, to komfort jazdy np. Pendolino będzie na poziomie europejskim.
Na sam koniec pozostaje zawsze to samo pytanie… czemu tak późno?

Wolontariusz– darmowy pracownik?

Idea wolontariatu wzięła swój początek w czasach, kiedy dosłownie wszystkie ręce były potrzebne do pracy. Zazwyczaj bywały to albo wojny albo klęski żywiołowe. W języku angielskim „volunteer” oznacza ochotnika, czyli osobę, która sama z nieprzymuszonej woli zgłosiła się do wykonania jakiegoś zadania. W Polsce kwestie dotyczące wolontariatu prawnie opisane są w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Definicja wolontariusza zawarta w ustawie – „wolontariuszu – rozumie się przez to osobę fizyczną, która ochotniczo i bez wynagrodzenia wykonuje świadczenia na zasadach określonych w ustawie”. Stąd wiemy, że wolontariusz to taki pracownik, który nie pobiera wynagrodzenia i to co robi wykonuje świadomie i dobrowolnie. Prawo chroni wolontariuszy, nakazując podpisania tzw. umowy wolontariackiej, która normuje stosunki między stronami. Jest to umowa cywilno-prawna i można w razie nie wywiązania się jednej ze stron z umowy sądzić w sądach powszechnych.
Najczęściej wolontariuszy wykorzystują stowarzyszenia i fundacje do realizacji swoich celów statutowych. Przykładem może być znana wszystkim fundacja Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy lub stowarzyszenie Związek Harcerstwa Polskiego.

Capoeira – niebezpieczny taniec

Kiedy to w okresie niewolnictwa, przywieziono do obecnej Brazylii, wtedy kolonii Królestwa Portugalii w Ameryce Południowej nikt nie przewidywał, że z plemiennych tańców coś wyniknie. Czarnoskórzy niewolnicy w ramach tańców przywiezionych ze sobą zaczęli wplatać elementy walki. Tak powstała Capoeira – najpiękniejsza sztuka walki – najniebezpieczniejszy taniec. Rytmiczne poruszanie się w kręgu (Roda) dwóch zawodników (Jogadores) „graczy” sprawia, że nie trudno odróżnić tą sztukę walki od innych. Muzyka i śpiewy towarzyszące „graczom” sprawiają, że wszyscy skupieni w ramach Roda niemalże uprawiają rytualną modlitwę (teksty piosenek są bardzo religijne) co sprawia, że „gracze” dostają Axe – rodzaj energii/wzmocnienia, która pozwala „dać z siebie wszystko”. Oczywiście muzyka nadaje również tempo „gry”, podobnie jak to jest w klasycznych tańcach. Rozróżniamy dwa rodzaje Capoeira. Pierwsza i będąca zdecydowanie grą niż walką, to Capoeira Angola. Jest to najbliższa oryginału capoeira, która charakteryzuje się powolnymi i bardzo przemyślanymi ruchami. Druga to Capoeira Regional. Jest to właściwie stricte sztuka walki, charakteryzująca się dużą dynamiką z elementami akrobatyki. Na koniec dodać trzeba, że Capoeira była używana jako zabroniona sztuka walki ulicznej min. w Rio de Janerio.

Capoeirę można ćwiczyć na parkietach hal sportowych w Polsce od niemalże 20tu lat. Wystawiaczy tylko dobrze poszukać, nawet w Tarnowie.